ခ်စ္သူဒိုင္ယာေလာ့ခ္

ခ်စ္သူေရ…
ကို႔ကို႔ ….ကိို ခ်စ္လားဟင္
ခ်စ္တာေပါ့ ကိုကိုရယ္ ။
ဘယ္ေလာက္ႀကီး ခ်စ္သလဲ
မိုးေလာက္ၾကီးခ်စ္ပါတယ္ ။
ဘယ္ထဲက ခ်စ္တာလဲ
ႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္ပါတယ္ ။
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာခ်စ္မွာလဲဲ
ကမာၻတည္သ၍ ခ်စ္ပါ့မယ္ ။
ကိုကို …ဘယ္သြားသြားလိုက္မွာလား
လိုက္မွာေပါ့ ။
နတ္ျပည္သြားရင္ေကာ . . .
လိုက္မွာေပါ့ ။
ငရဲျပည္သြားရင္ ေကာ . . .
လုိက္မွာပဲ ။
ၿမိဳ႔ ထဲက အႏွိပ္ခန္းေတြ သြားရင္ေကာ
သြားရဲသြားၾကည့္. . . . အေၾကာင္းသိရမယ္ ။

လြမ္းခန္းေရာက္မွငိုမေနနဲ႔

တို႕သတၱ၀ါအားလုံးဟာ
ကံဇာတ္ဆရာအလိုက်အတိုင္း
ကျပသရုပ္ေဆာင္က်ရတဲ့
သံတရာဇာတ္စင္ေပၚက
စင္တင္ဇာတ္လိုက္ေတြမဟုုတ္လား။
ကံကဆုံေတြ႕ခုိင္းေတာ့လည္း
တို႕တစ္ေတြ ဆုံေတြ႕ၾကရတာေပါ့။
ကံကလမ္းခဲြခိုင္းေတာ့လည္း
တို႕တစ္ေတြ လမ္းခဲြၾကရတာေပါ့။
ဆုံေတြ႕ခိုက္မွာ ပုံမေမ့လိုက္ပါနဲ႕လား။

အရွင္ဆႏၵဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)

တစ္ကယ္ခ်စ္ရင္ခြင့္လႊတ္တယ္

ေရွးေရစက္ၾကီးလြန္းလို႔
ေတြ႕ခြင့္ဆုံခြင့္ ခ်စ္ခင္ခြင့္
ရခ့ဲၾကတာမဟုတ္လား။
ဘာလို႕မ်ားတစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ခြင့္မလြႊတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္
စိတ္ဆိုးျငိဳးေတးေနရတာလဲ။
နာက်ည္းမႈကုေဋကုဋာနဲ႕
၀မ္းနည္းစြာလမ္းခြဲခဲ့ၾကမွေတာ့
သံတရာတစ္ေကြ႕ျပန္လာေတြ႕တဲ့အခါ
ဘယ္လို အျပဳံး ဘယ္လို မ်က္လုံးေတြနဲ႕
နႈတ္ဆက္ ဖက္ေပြ႕ ၾကမလဲကြယ္....။


အရွင္ဆႏၵဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)

ခပ္ခြာခြာေလးေနစမ္းပါ

လက္တစ္ဖက္တည္းမွာ
လက္ေကာက္ႏွစ္ကြင္းစြပ္ရင္
အသံျမည္တယ္။
တစ္ေနရာတည္းမွာ
လူနွစ္ေယာက္ေပါင္းရင္
စကားမ်ားတယ္။
စကားမမ်ားခ်င္ရင္
တစ္ေယာက္တည္းေနပါ။

အရွင္ဆႏၵာဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)

ခ်စ္တတ္သူမ်ားသိပါေစ......

"ဆႏၵရယ္ လိုလားမႈရယ္ ထာ၀စဥ္ ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ ေစာင့္ေနလည္း ကံေခေတာ့ ေ၀းေရာ့ေပါ့ကြယ္......လူတကာေတြရယ္ေနခ်ိန္မွာ လူတကာေတြျပဳံးေနခ်ိန္မွာ ငါ့ဘ၀ေတာ့ေလ ငိုျခင္းရဲ႕အရိပ္ေအာက္မွာ မ်က္ရည္လည္လည္...ေရွးဘ၀ဆက္ကကုသိုလ္ တကယ္မျပည့္၀ခဲ့ေတာ့ေလ အေဖအေမဆိုလည္း အို ေခၚစရာကို မရိွတယ္....၀မ္းနည္းမိတယ္ ရင္နာမိတယ္ ငါ့ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာကြယ္....."စိုင္းထီးဆိုင္ရ႕ဲ"ငါ့ဘ၀" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး က အရမ္း၀မ္းနည္းဖို႕ေကာင္းတာပဲ။ ကိုယ္တိုင္ၾကံဳ ဖူးက်တဲ့
လူေတြဆိုရင္ ဒီသီခ်င္းေလးကို ၾကားတုိင္းရင္ထဲမွာ ငိုေနၾကမွာပဲေနာ္.....။

THIS PHOTO IS MY FATHER , MOTHER AND MY YOUNGEST

BROTHER .I ALWAYS REMEMBER THEIR.

ေတြးမိေတြးရာအခ်စ္...

ဒီ story ေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း ေရးထားတာပါ...သူရဲ႕ ဘေလာ့ ကို see ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ “သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ဘေလာ့မ်ား“ မွ shwe yaung kaung kin ဆိုတာ ကို click လုပ္ပါ....
"ေလညာရပ္ကအခ်စ္္..............." တဲ႔စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းေလးပါ...ကၽြန္ေတာ္ဒီပို႔စ္ကိုတင္မယ္လုပ္တုန္း စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းေလးက နားထဲကိုရုိက္ခတ္လာပါတယ္.။ အခ်စ္တစ္ခုဟာဘယ္လိုလဲ ဆိုတာကိုစဥ္းစားမိတယ္.။"အခ်စ္တစ္ခုကဖန္တီးယူလို႔လည္းမရဘူး လြယ္လြယ္နဲ႔ဖ်တ္ဆီးပစ္လို႔လည္းမရဘူး" လို႔ၾကားဖူးတယ္ .။ တကယ္႔အခ်စ္စစ္နဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ႔လူသားအားလံုးဟာ ရူးသြပ္ေအာင္ ခ်စ္တက္ၾကတယ္လို႔လည္းၾကားဖူးတယ္ .။တကယ္လက္ေတြ႔မွာေရာ အဲဒီလိုေရာရွိရဲ႔လားလို႔လည္း တဆက္တည္းမွာစဥ္းစားမိတယ္။ စိုင္းထီးဆိုင္ ရဲ႔ "ေလညာရပ္ကအခ်စ္ "သီခ်င္းထဲကလို ဘယ္ေနရာဘယ္ေဒသေရာက္ေရာက္ အခ်စ္ရဲ႔ေလေျပေလညွင္းက အျမဲတမ္းခ်စ္သူႏွစ္ဦၤးရဲ႔ ရင္ကိုတိုက္ခတ္ေနသင္႔တယ္..လို႔လဲထင္မိတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႔ေကာင္က ဟိုဟုိဒီဒီလိုက္ျပီး ေတြးေနမိတယ္...။အျပင္ကို ေငးၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ တ..ေဖာင္း...ေဖာင္းနဲ႔ မီးပန္းေတြလႊတ္ေနတာပါ..။လႊတ္တဲ႔သူက သူ႔ခ်စ္သူရဲ႔ေမြးေန႔မို႔လို႔လား သူ႔ခ်စ္သူရဲ႔ အမွတ္တရေန႔မို႔လို႔လားမသိဘူး.မီးပန္းလာလႊတ္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေရာ မလႊတ္ဘူးလားလို႔ေမးရင္..မလႊတ္ပါဘူး..။ရင္ခုန္ရမဲ႔သူ မရွိေသးလို႔..။အဲဒီလိုေျပာလိုက္ရင္ စာဖတ္သူကၽြန္ေတာ္႔ကို အထင္ၾကီးသြားမလားပဲ?ဘာမွလည္းမဆိုင္ဘူး......ဟီး...ဟီး..။ ဒီမွာက အဲဒီလိုပဲအမွတ္တရေန႔တစ္ခုခုရွိရင္ အေဆာင္ေဘးမွာ မီးပန္းလာေဖာက္ၾကတယ္။ မီးပန္းေတြကလည္း လွလိုက္တာဗ်ာ.........ဖြားကနဲ...ဖြားကနဲ..ပဲ။ အခ်စ္တစ္ခုကေရာ မီးပန္းတစ္ခုလိုပဲလား? အခ်စ္တစ္ခုက မီးပန္းတစ္ခုလြတ္တင္လိုက္သလို အရူးအမူးအရွိန္ျပင္းျပင္းခ်စ္တတ္ၾကသလား...။ျပီေတာ႔ မီပန္းတစ္ခုလွပစြာ ဖြာက်ဲသလိုမ်ဳိး အခ်စ္ကၾကည္ႏူးမႈကိုေပးစြမ္းႏိုင္သလား...။ ျပီေတာ႔ မၾကာတဲ႔အခ်ိန္မွာ မီးပန္းတစ္ခုလိုေကာင္းကင္က ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားတတ္ၾကေသးလား...? အဲဒီလိုမွမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ အခ်စ္တစ္ခုကဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ ? ရူပေဗဒသေဘာတရားလိုမ်ဳိးလား ခ်စ္တဲ႔သူကေပးတဲ႔အခ်စ္လိုမ်ဳိး အခ်စ္ခံရတ႔ဲသူကတန္ျပန္ေပးႏိုင္မွလား ......ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ...?