အေဖာ္...

အေဖာ္ ဆိုတာ ဘာလဲ။... မဟုတ္တာ ေတြ မေတြးနဲ႔ ေနာ္...။ သိရင္ အသာေနၾက။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာ အဲ့ဒါ မဟုတ္ဘူး။ ၀ိုင္း၀ိုင္း ဆိုထား တဲ့ "ကမၻာေျမရဲ႕ တစ္ေနရာ မွာေတာ့ အားေပးမယ့္သူ ရိွရင္ ေတြ႔ ခ်င္ေသးတယ္... " ဆိုတဲ့ သီခ်င္းထဲ က လို ဘ၀ အေဖာ္အမြန္ ကုိ ေျပာ တာပါ။ ေန႕တစ္ေန႔ ျဖတ္သန္း ဖို႕ အတြက္ ခြန္ အားေတြ လို သလို ဘ၀ တစ္ ခု ျဖတ္သန္း ဖို႕ အတြက္ ဘ၀ အေဖာ္မြန္ ဆို တာ လို ပါတယ္...။ဟာဗ်ာ ...ကြ်န္ေတာ္ကျဖင့္ လူပ်ိဳ ၾကီး လုပ္ မွာဗ် ၊ကြ်န္မကျဖင့္ အပ်ိဳၾကီး လုပ္မွာ ရွင့္ ဆိုတဲ့ လူ ေတြ အတြက္ ေတာ့ လိုခ်င္မွ လိုမွာ ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာပါတယ္...မၾကဳံ ဖူးေသးလို႕ ျဖစ္မွာပါ...။ ဒါမွမဟုတ္ .................။ ဘာသံေယာဇဥ္ ၊ဘာအေႏွာင္ အဖြဲ႔ မွ မရိွ ပါဘူး ဆိုတဲ့ ရဟန္းရွင္ေတြ ေတာင္ မွ အေဖာ္အမြန္ဆိုတာ ရိွေသးတာပဲ။ အဲ့ဒါဘာလဲ ဆိုေတာ့ တရား၊ဘာ၀နာ ပဲေလ။ သူတို႔ ေမြ႕ေလ်ာ္၊က်င့္ၾကံ အားထုတ္ ေနတဲ့ တရား၊ဘာ၀နာ ဟာ သူတို႔ ရဲ႔ အေဖာ္ အမြန္ ပဲ ေလ။ မဟုတ္ဘူးလား။ တုိ႔ တစ္ေတြက ပုထုဇဥ္ လူသားေတြေလ...။အဲ့ဒီေတာ့ တုိ႔ အတြက္ ဘ၀ ခရီး အေဖာ္ ဆိုတာ မလိုေပဘူးလား။ လိုတာေပါ့ ဗ်ာ။ကို ရဲ႕ အေဖာ္အမြန္ဟာ ကိုယ့္ အေပၚ နားလည္မႈရိွတဲ့ သူ၊ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ ရိွတဲ့သူ ျဖစ္ ဖို႕ေတာ့လို တယ္။ ကိုနဲ႕ ဘ၀ခ်င္း၊စတုိင္လ္ခ်င္း၊စရိုက္ခ်င္း မတူတဲ့ သူတစ္ေယာက္ နဲ႕ ခ်စ္မိသြားရင္လည္း ဘ၀ ခရီးေဖာ္အျဖစ္လက္တြဲ သင့္ မသင့္ စဥ္းစားဖို႕လိုတာေပါ့။ အဆင္ေျပသြားတာေတြ ရိွသလို အဆင္မေျပနိုင္တာေတြလည္း ရိွလာနိုင္တာပဲေလ။ "ခ်စ္တာနဲ႕ လက္ထပ္တာနဲ႕ တစ္ျခားစီ ပဲ ေလ" ဆိုတဲ့ လူေတြ အတြက္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ခ်စ္တာကခ်စ္တာ ပဲ လက္ထက္တာဟာ လက္ထပ္တာပဲ။ အဲ့ဒီလို ကဲြကြဲျပားျပား သိဖို႕ေတာ့ လိုတာေပါ့။ အဲ့ဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူး.... ကိုယ္ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ စတိုင္၊ သူ႕ရဲ႕အလွအပေတြအေပၚ မွာ ယစ္မူးျပီးေတာ့ ငါေတာ့ သူ႕ကို တမ္းတမ္းစြဲခ်စ္မိေနျပီ။ ...သူနဲ႔ လည္းမခြဲနိုင္ဘူး ဆိုျပီး ဦးေႏွာက္နဲ႕ မစဥ္းစားပဲ နလုံးသား ကို ေရွးတန္းတင္ မယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ေရွးတန္းတင္ လိုက္ေပါ့...ကုိယ့္စိတ္နဲ႕ ကိုုယ္ပဲ...။ အဆင္ေျပ သြား ရင္ေတာ့ ေကာင္းတာ ေပါ့..။ ကဲြ ၾက ျပဲ ၾက တဲ့ အခ်ိန္ေရာက္ မွ....."သိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုျပီး ခုေတာ့ ဘယ္မလဲ*****" တို႕ " ၾကဳံဆုံ ခဲ့တာ ေၾကကြဲ ဖို႕ လား***** .....ခ်စ္သူေျပာပါကြာ...**** " လို႕ ဆိုျပီး Lဆိုင္းဇီ တို႔ ၊ Rဇာနည္ တို႔ ကို အကူ အညီ ေခၚ ျပီး ေပါက္ကြဲ မေနၾက နဲ႔ ေပါ့။ အရွင္စႏၵာဓိက ေရး တဲ့ "အခ်စ္ကံေခေပမယ့္ အႏွစ္က်န္ေစရမယ္ " ေခါင္းစဥ္ ထဲကအ တိုင္း.....၀တၳဳေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြ ထဲ က လို " ေနာက္ဆုံး ထြက္သက္ အထိ ခ်စ္သြား မွာ ပါေမာင္" လို႕လည္း စိတ္ကူး ရင္ မေနပါနဲ႕..၊သီခ်င္းေတြထဲက လို "ရက္စက္တတ္တဲ့ မင္း ရဲ႕အနားမွာ ရက္စက္မႈ ေတြ ခံယူခ်င္တယ္ " လို႔ လည္း တမ္းတ မေနၾကပါနဲ႕...။လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ နဲ႕ ျဖစ္နိုင္ရင္ ဘ၀လြတ္ေျမာက္မႈ ရဖို႕ အတြက္သာ အတတ္နိုင္ဆုံး ၾကိဳးစားၾကပါ...။အေဖာ္ မေကာင္းရင္ အေဖာ္ေျပာင္းၾကေပါ့...။ဒါပဲ ရိွတာ ကိုး...။ဘ၀ အေဖာ္မြန္ေကာင္းေတြ ရွာေတြ႕နိုင္က်ပါေစ....။

ကိုလြမ္းေ၀ ရဲ႕ ခ်စ္ဇာတ္လမ္း မ်ား...

တစ္ခါက နယ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕မွာ ရည္းစားနဲ႕အဆင္မေျပတဲ့ ကိုလြမ္းေ၀တစ္ေယာက္ရိွတယ္တဲ့။ေျပာရရင္ ကိုလြမ္းေ၀တစ္ေယာက္ အသဲကြဲ ေနတာပါ။အရင္ကဆိုရင္ ရည္းစားေတြ မိုလိုေပါက္ေနတဲ့ ကို လြမ္းေ၀ၾကီး ဒီတစ္ခါေတာ့ လုံး၀ မေနသိ မထိုင္သာ အသဲကြဲ ေနေလျပီ။ကို လြမ္းေ၀ နဲ႕သူ႕ေကာင္မေလးစေတြ႕ ခဲ့တာက ဒီလိုပါ။ ကိုလြမ္းေ၀နဲ႕ ေရႊထိုက္တို႕ က တစ္လမ္းတည္း သားခ်င္းေတြပါ။ကို လြမ္းေ၀ကလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ အသြား မွာေရႊထိုက္ေလးေက်ာင္းက အျပန္နဲ႔ သြားဆုံတာပါပဲ။ လြမ္းေ၀ကေရႊထုိက္ ေရွ႕ က ေန ျဖတ္ေလွ်ာက္ျပီး ရိသက္သက္နဲ႔ " ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါး ဒါး ဒါး ....ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါး ဒါး ဒါး ....မိန္းမ လည္း မရိွဘူး....ရည္းစားဆိုလည္း မရိွဘူး...ရုပ္ေခ်ာလွတဲ့ လူပ်ိဳပါ...ရုပ္ေခ်ာလွတဲ့ လူပ်ိဳပါ...ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါး ဒါး ဒါး ....ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါ ဒါး ဒါး ဒါး ....လူပ်ိဳဟာ ကြ်န္ေတာ္ပါ...အပ်ိဳ ေလးျမင္ရင္ ခ်စ္မိသမွ် ...ေရႊထိုက္ေလးကို ျမင္ေတာ့မွ ဘယ္သူ႕မွကို မလိုခ်င္ပါ... " ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလး ဆိုသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ...ေရႊထုိက္က ေဒါသ ေထာင္းကနဲ ထြက္သြား သည္။ ဘယ္က ထြက္သြားတာ လဲ လို႕ မေမးနဲ႕ေနာ္..။စိတ္ဆိုးသြားတာကို ေျပာတာပါ။အဲ့ဒီခ်ိန္မွာ ေရႊထိုက္ က ကို လြမ္းေ၀ ၾကီးကို ရန္ေတြ႕ပါေလေရာ။ "ရွင္က ကြ်န္မကို ဘယ္လို အတန္းအစားမ်ား မွတ္ေနလဲ။? ရွင္ကြ်န္မကို ဘာနဲ႕ႏိႈင္းတာလဲ။?တစ္ခုလပ္ မဟုတ္ဘူးရွင့္၊ အပ်ိဳရွင့္ ၊အပ်ိဳရွင့္။နားလည္လား။" ကို လြမ္းေ၀က " ဟာ ေရႊထိုက္ရယ္...ငါ နင့္ကို ဘာနဲ႔ မွ မႏိႈင္းပါဘူးေရႊထိုက္ေလးရယ္...။ဘာလဲ နင္က ငါ့ ကို လာၾကြားေနတာလား ေရႊထိုက္္...ငါက နင့္ကို ခင္လို႕ စတဲ့ဟာ ကို။" လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေရႊထိုက္လည္း ရွက္ရွက္နဲ႕ ထြက္ေျပးသြားေလျပီ။ေရႊထိုက္ ေပါက္ကြဲ မယ္ဆိုလည္း ေပါက္ကြဲ စရာပဲေလ...။သီခ်င္းစာသားမူရင္းက ***ေရႊထုိက္ကေလးကိုျမင္ေတာ့မွ ***ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ "တစ္ခုလပ္ကုိ ျမင္ေတာ့မွ မုဆိုးမ ဆိုမလို ခ်င္ပါ ***လို႕ အားလုံး အားလုံး ၾကားဖူးၾကတာပဲ...။အဲ့ဒါကို ေရႊထိုက္က မေက်နပ္လို႕ စိတ္ဆိုးသြားတာပါ။ ဒီ အျဖစ္အပ်က္ကို ေမာင္လြမ္းေ၀ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ျမင္သြားေလတယ္.။ထုံးစံအတိုင္းေပါ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ လူကလည္းဆုံ၊သူငယ္ ခ်င္းေတြကလည္းဆုံ ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္ ေရွး ေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြေျပာရင္း ေမာင္လြမ္းေ၀က သူရဲ႕အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ေဖာက္သည္ခ်လိုက္သည္။ဒီအေၾကာင္းေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၾကားေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက" ဒါ မင္းကို အထာ ေပးတာပဲ ဆို ျပီး " ေျမွာက္ေပး လိုက္ေလရဲ႕။ဒါကို တစ္ေကာင္သား ေမာင္လြမ္းေ၀ က ဖီလင္ ေတြတက္ျပီး လက္ဖက္ရည္ တစ္၀ိုင္း လုံး ရွင္း လိုက္ သတဲ့ဗ်ာ...။ေနာက္ေန႕က စျပီး ေမာင္လြမ္းေ၀ သူရဲ႕ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို စေတာ့တာပါပဲ။ဒီလိုနဲ႔ ေရႊထိုက္ေလး ေက်ာင္းသြား၊ေက်ာင္းျပန္ ေနာက္ကေန အတင္း လိုက္ စကား ေတြ ေျပာ၊စာေတြေပး ။ညဆိုရင္လည္း ေရႊထုိက္တုိ႕အိမ္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္း ေနရာ က ေနရာ ေလး မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဂစ္တာတီး ျပီး အခ်စ္သီခ်င္း၊အလြမ္းသီခ်င္းေတြနဲ႕ ေရႊထုိက္ေလးကို ဖိုသံေပးေနတာေပါ့။ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့ လြမ္းေ၀ နဲ႕ ေရႊထိုက္တုိ႕ က တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သံေယာဇဥ္ေတြ ရိွလာခဲ့ၾကပါတယ္.။တစ္ေန႕က်ေတာ့ လြမ္းေ၀ က ေရႊထို္က္ေလးကို သူတုိ႕ ခ်ိန္းေတြ႕ဖို႕ အေၾကာင္း ၊နွစ္ေယာက္ထဲ စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ေျပာေပမဲ့ ေရႊထိုက္ေလးက အေဖသိရင္ မလြယ္ ဘူး၊အေမသိရင္ မလြယ္ဘူး ဘာညာ နဲ႕ ဆင္ေျခေတြေပးျပီး လက္မခံ ခဲ့ပါဘူး။ေမာင္လြမ္းေ၀က ၾကိမ္ဖန္ မ်ားစြာ ေျပာ လာေတာ့ ေကာင္မေလး လည္း ဘယ္ ေနနုိင္မလဲ။ "***ျမဲျမဲ ခိုင္တဲ့ ေက်ာက္ရုပ္ေတြ ေတာင္ တြန္းတုိက္ ပါမ်ားနဲ႕နဲ႕ လို႕ လာတယ္***" ဆိုတဲ့ ဗဒင္ သီခ်င္းလိုေပါ့။ ေနာက္ဆုံး ေတာ့လည္း ေရြႊထုိက္ ေလးလည္း သေဘာတူ လိုက္ရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေရႊထိုက္ေလး က "'ဒါဆိုရင္ မနက္ျဖန္ည ၉ း ၀၀ နာရီ မွာ ကြ်န္မတို႕ အိမ္ေရွ႕ က မန္က်ည္း ပင္းၾကီး ေအာက္က ေန ရွင္ ေစာင့္ေနပါ ကြ်န္မဆက္ဆက္ လာခ့ဲမယ္ ..."လို႕ လဲ ေျပာ လိုက္ေရာ ၀မ္းသာ အားရနဲ႕ အိမ္ျပန္သြားပါတယ္...။ ေမာင္လြမ္းေ၀တစ္ေယာက္ မနကျ္ဖန္ အေရးကို သာ ေတြးစျပီး တစ္ညလုံး လူးလိုက္ လိွမ့္လိုက္နဲ႕ သူနဲ႕သာ နွစ္ေယာက္တည္း ေတြ႕ရင္ဆိုတဲ့ အေတြးေတြနဲ႕ စိတ္ကူးရင္ေနလိုက္တာ မိုးဘယ္လို လင္းသြားတယ္ဆုိတာ ေတာင္ သတိထား မိပုံ မေပါဘူး။ ေနာက္တစ္ေန႕ည လည္း ေရာက္ေရာ ေရ မိုး ခ်ိဳး အ၀တ္အစားကို အမွန္အကန္ရိြဳင္း သြားတာ ေပါ့။ခ်စ္သူနဲ႕ ေတြ႕ရေတာ့ မယ္ဆို တဲ့ အေတြး တစ္ခု တည္းနဲ႕ လွစ္သြားတာ လမ္းမွာ ဘာေတြရိွမွန္း ၊ဘာသူေတြ ရွိ မွန္းေတာင္ သတိမ ထားေတာ့ ဘူး။ည ၉း၀၀ နာရီ လည္း ထုိးေရာ ေကာင္ မေလး ေရာက္လာ ပါတယ္...။ေမာင္လြမ္းေ၀လည္း အရိွန္ေတြ(tempo)အရမ္းတက္ေန ျပီေလ။အဲ့ဒီခ်ိန္မွာ ေရႊထိုက္ အေမက အေပါ့သြားရာ ကေနျပန္လာ ရာ အသံေတြၾကားတယ္ဆို ျပီးေတာ့ လက္နွိပ္ဓာတ္္မီးနဲ႕ ဟုိၾကည့္ဒီၾကည့္ လုပ္ရင္း မန္က်ည္း ပင္ၾကီး ရဲ႕ ေအာက္ ကို လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး အလင္းေရာင္ လည္း ေရာက္လာေရာ တေကာင္သား ေျပးပါေလေရာ။ အဒီ ခ်ိန္မွာ လြမ္းေ၀ ကုိ ဘယ္ခ်ိန္ကတည္းက မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနမွန္း မသိတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္က လြမ္းေ၀ေနာက္ကို အတင္းလိုက္စြဲ ပါေလေရာ ဗ်ာ....။(ဒီေကာင္ၾကီး ၾကည့္ မရတာၾကာျပီ ၊လမ္းထဲမွာဆိုလည္း သူတစ္ေယာက္တည္း ရွဳပ္ေနတာပဲ၊ မ်က္စိ ေနာက္ေနတာၾကာျပီ ၊ၾကဳံတုန္းေလး မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္ တစ္ခါေလာက္ေတာ့ လိုက္ကိုက္ေပး လိုက္အုံး မယ္ဆိုတဲ့ အသိ စိတ္ နဲ႕ လိုက္ကိုက္ေနသလား မသိ) ။လြမ္းေ၀ဆို တဲ့ ေကာင္လည္း ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕ ဖေနာင့္နွင့္တင္ပါးတစ္ သားတည္းက်ေအာင္ေျပးရင္း ေက်ာက္ခဲတစ္လုံးနဲ႕ ခလုတ္တုိက္ မိျပီး ေမွာက္ရက္ကို လဲေလရဲ႕။ပုဆိုးပါကြ်တ္ျပီး ေက်ာက္တုံးနဲ႕နဖူးပါရိုက္မိလိုက္ေသးသည္။ ဒီၾကားထဲ ေနာက္က ေခြး လုိက္ လာျပီ ဆိုတဲ့ အသိစိတ္နဲ႕ အတင္း ကုန္းရုံး ထျပီးေျပး ရာ လုံျခည္ ေကာက္ဖို႕ အခ်ိ္န္ေတာင္ မရလိုက္ပါဘူး။ ဒါေတာင္ ေခြးက မီွ ျဖစ္ေအာင္ မီွ လိုက္ေသးတယ္။ ေခြးက လည္း လြမ္းေ၀ ရဲ႕ ေျခသလုံးကို အားရပါးရ ကို ကိုက္ ေပး လိုက္တယ္။ေမာင္လြမ္းေ၀ ေျခသလုံးမွ ေသြးေတြ ရဲ ေနတာကို ေခြးက ေက်နပ္ေနတဲ့ အျပဳံး ေတြနဲ႕(ဒါမွ တို႕လမ္းထဲ မ်က္စိရွဳပ္ သက္သာမွာဆုိတဲ့အျပဳံးျဖင့္...) ၾကည့္ ရင္း လွည့္ျပန္သြားေလသည္။ အဲ့ဒီခ်ိန္က စျပီး ေမာင္လြမ္းေ၀ စျပီးအသဲကြဲ တာပဲ။လြမ္းေ၀လည္း နဖူးဒဏ္ရာနဲ႕ ေခြးကိုက္ ခံလိုက္တဲ့ ဒဏ္ေတြေၾကာင့္ အိ္္မ္မွာ ေဆးေလးဘာေလးထည့္ရင္း ၇၊၈ ရက္ေလာက္ေအာင္းေနလိုက္ ရသည္။ေရႊထိုက္ရဲ႕ မိဘေတြကလည္း ဒီအေၾကာင္းေတြလည္းသိေရာ.. ေရႊထိုက္ေလးကုိ ရန္ကုန္က ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ ကို ပို႕ေပး လိုက္ ၾကပါတယ္။ေရႊထိုက္ေလးရဲ႕ မိဘေတြကလည္း လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္နဲ႕ ဘယ္လို လုပ္သေဘာတူခ်င္မွာလဲ။လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္ကလည္း အားအားရိွ သူငယ္ ခ်င္းေတြနဲ႕ ဘီးလီးယက္ ထုိး။ခ်က္ထုိး၊ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္၊ေဘာလုံးပဲြ ေလာင္း၊ မိဘ ပိုက္ဆံ ကို ထိုင္ျဖဳံးေနတဲ့ ေကာင္။ျပီးေတာ့ ဆယ္တန္းကို သုံးႏွစ္ က်ထားတဲ့ ေကာင္။အဲ့ေတာ့ ေရႊထိုက္ရဲ႕ မိဘ ေတြက သူတို႕သမီးေလးနဲ႕ဘယ္သေဘာတူခ်င္ပါ့မလဲ။အဲဒါေၾကာင့္ ေရႊထိုက္ ကို ေမာင္လြမ္းေ၀နဲ႕ ေ၀းတဲ့ ေနရာကို ပို႔လိုက္တာပါပဲ။အဲ့ဒီခ်ိန္မွာ ေမာင္လြမ္းေ၀ရဲ႕ အလြမ္းေရာဂါ ကေတာ့ စပါျပီခင္ဗ်ာ...။ ခုေတာ့ လည္း ေမာင္လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ နာမည္ နဲ႕ လြမ္းေနရျပီေပါ့ ။လြမ္းေနတဲ့ သူဆိုေတာ့လည္း ေနမသိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ဟိုသြားရေတာ့ မလိုလို ဒီသြားရေတာ့ မလိုလို ျဖစ္ေနတယ္...။ ေရႊထိုက္ ကို သတိရ ေနတဲ့ စိတ္ေတြက လည္း လြမ္းမိုး ေနေတာ့ တစ္ခ်ိန္လုံး ေရႊထုိက္ေလးကို ပဲတမ္းတ ေနမိ တယ္တဲ့။လြမ္းေ၀သူငယ္ခ်င္းေတြက လည္း လြမ္းေ၀ဒီ လို ျဖစ္ေနတာကုိ မၾကည့္ ရက္ေတာ့ လမ္းထိပ္မွာ ကာရာအုိ ေကသြားဆို ရေအာင္ဆို ျပီးထြက္သြားၾကတာ ကာရာအိုေက ဆိုင္လည္းေရာက္ေရာ...ပထမဆုံး ၾကားတဲ့ သီးခ်င္းသံက ဦးေက်ာ္ဟိန္း ရဲ႕ "ေနဆိုတာအပူျပင္းဆုံး မီးခဲၾကီး ***(အာ ဟား အာဟား ) ***ကုိယ္ဒီလို ၾကားခဲ့ဘူးခဲ့ တာ မွားသြားတယ္*** အပူဆုံးဆိုတာ အမုန္းနဲ႕ အခ်စ္ ***(အာ ဟား အာဟား ) ***ကိုယ္တိုင္ အသဲ မီးေလာင္သြားခဲ့တယ္****" သီခ်င္းသံ ကို လည္း ၾကားေရာ ...အလြမ္းေတြက လိပ္လိပ္ ျပီးတက္လာတယ္ ဆို ျပီး ။ "ငါသီခ်င္း မဆို ေတာ့ဘူး ကြာ " တဲ့။ အဲ့ဒါနဲ႕ "သီခ်င္း မဆိုေတာ့ ဘူးဆိုရင္လည္း အရက္သြားေသာက္ၾကမယ္ကြာ...။" လို႕လြမ္းေ၀ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာ လိုက္ေတာ့ အားလုံး သေဘာတူ လိုက္ၾကပါတယ္။ အရက္ဆိုင္ လည္းေရာက္ေရာ...စားပြဲထုိး ေလး က အသဲအျမစ္ေၾကာ္ တစ္ပြဲ ကို မမွာပဲ လာခ်လိုက္ ပါတယ္ ။ ဒါကို ပဲ လြမ္းေ၀ဆို တဲ့ ေကာင္က အဲ့ဒီ အသဲေလးေတြကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ သူတို႔လည္း ငါလိုပဲ အသဲ မီးေလာင္ခံထားရတဲ့ (အသည္းကြဲ ေနတဲ့ ) သူေတြပဲ ျဖစ္မွာပါဆိုျပီး ဘ၀တူ ခ်င္းေတြ အတူ တူ မစားရက္ပါဘူးကြာ....ဆိုျပီး အရက္ မေသာက္ပဲ သူငယ္ ခ်င္းေတြကို ႏုတ္ဆက္ျပီး ဆိုင္ထဲက ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။အဒီခ်ိန္မွာပဲ လမ္းေဘးက အေၾကာ္ ဆိုင္ က ဖြင့္တ့ဲ သီးခ်င္းကို က " ဒိုး ရေတာ့မယ္ အခ်စ္ေရ...နုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္.....ဒီကမၻာေျမျပင္ မီးေတာက္၀ိုင္းအလယ္ ****ေရွာင္ရန္ လမ္းမရိွေတာ့ပါ ေျပာလည္းကြယ္....ေခ်ာင္ထဲပိတ္ ေအးခ်မ္းမႈ ေ၀းေသာစည္း အျပင္ ကိုယ္ေလေရာက္ဖို႕ ဒိုး(သြား)ေတာ့မယ္...***ဒိုး(သြား)ရေတာ့မယ္ အခ်စ္ေရ ***နုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ .......***ဒိုး(သြား)ရေတာ့မယ္ အခ်စ္ေရ .....ကိုယ္ တကယ္ မခံစားနုိင္ဘူးအခ်စ္ရယ္.....***" တဲ့။ ဒီနားက ဆိုင္ေတြက လည္း ကြ်န္ေတာ္ ကို မ်ား ေစာင္းျပီး ေတာ့ ဒီသီခ်င္း ကို တမင္ ဖြင့္ ေနတာလား မသိဘူး ဆိုျပီး မသိမသာ တုိးတိုးေလး ေရရြတ္ မိလိုက္သည္။ ေမာင္လြမ္းေ၀ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ .အိပ္ယာ ေပၚလဲ ေနရင္းအၾကံတစ္ခု ရသြားသည္။ဒီေနရာ၊ဒီလမ္း ၊ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ေန ေနသမွ် ကာလ ပတ္လုံး ငါ့ ရဲ႕ အလြမ္းေရာဂါေတြ သက္သာမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုျပီး အဘုိး ရိွတဲ့ ရြာ မွာပဲ သြားေနေတာ့မယ္ လို႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ ပါတယ္။...(လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္ကလည္း ငယ္ငယ္ က အဘို းရိွတဲ့ ရြာမွာ ပဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေနခဲ့ဖူးတာကိုး။ရြာမွာ အဘုိးက သူၾကီးပါဆိုျပီး ေန ခ်င္သလို ေန လုပ္ခ်င္ သလုိ လုပ္ေနတဲ့ေကာင္မ်ိဳးေလ။ဘယ္ေလာက္ထိ ဆိုးသလဲ ဆိုရင္ ဟုိအိမ္က ၾကက္ ကို ခုိး လို႕ ခိုး.။ ဒီအိမ္က ဘဲ ကို ခိုးရိုက္ လို႕ရိုက္။ ၾကက္၀ိုင္း၊ဖဲ၀ိုင္းဆိုရင္လည္း လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္ပါတာပဲ။ ဒါကို တစ္ရြာလုံး ကလည္း ဒီလြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္ကို ေအာ္ေက်ာ လန္ေနၾကတာ.။သူၾကီးေျမးဆိုေတာ့ လည္း ဘယ္ သူ က မွ မေျပာရဲက်ဘူးေလ။ လြမ္းေ၀ဆိုတဲ့ ေကာင္က အဒီလို ေကာင္ မ်ိဳး။) ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္မွာ အဘိုး ရိွတဲ့ ရြာကုိ ထြက္သြားပါတယ္။ ရြာထိပ္ လည္း ေရာက္ေရာ...လြမ္းေ၀ စ ၾကားလိုက္တဲ့ သီခ်င္း က ..." ရန္သူငါးပါးထဲ မွာ သူခိုး ဓါးျပ ထက္ ဆိုးတဲ့ ရန္သူ ဟာ ....မီးေဘး ေရွာင္လို႕ မ ေလာင္ ခင္ တားနုိင္ဖို႕ရာ....****" တဲ့။ ေသခ်ာပါတယ္ ဒါ ငါ့ ကို တမင္ ရည္ရြယ္ ျပီး ဖြင့္ တာပဲ ျဖစ္မွာပါဆို ျပီး ...ရြာထဲကုိ အရင္ မ၀င္ ေသးပဲ...ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ဘုန္းဘုန္း နဲ႕ အရင္ဆုံး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရေအာင္ယူမယ္ ဆိုျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းထဲကို ၀င္သြားလိုက္ေလသတည္း.။ ေမာင္လြမ္းေ၀ ေက်ာင္းေပၚတက္ တက္မယ့္ အခ်ိန္မွာ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕တရား စေဟာသံ ကို ၾကားလိုက္ရပါတယ္...။ ဒီေန႕ဘုန္းဘုန္းတို႕ ေဟာ မယ့္တရားက ေတာ့ "ကိုယ့္တို႕ ေ၀းေန မိုင္ေပါင္း ကုေဋ" တဲ့ .။ဘာတရားလည္း ေဟ့ တရားနာ ပရိတ္သတ္ " ကိုယ့္တို႕ ေ၀းေန မိုင္ေပါင္း ကုေဋ"ပါဘုရား တဲ့။ ေမာင္လြမ္းေ၀ လည္း ကို နဖူးကုိ ကုိယ္ ျပန္ရိုက္ျပီး ေတာ့ " ေသျပီ ဆရာ " ေရရြတ္လိုက္ ပုံက " ေသျပီ ဆရာ " တဲ့။ လြမ္းေ၀ လည္း ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ တရား ေခါင္းစဥ္ ကို ၾကားျပီး အ လြမ္းေတြ လိတ္တက္လာ လာ ပါေတာ့သည္။ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာ လည္း မေနေတာ့ဘူးဆို ျပီး ေျပာမဆုံးေပါင္ ေတာသုံးေထာင္ ျဖင့္ ေမာင္လြမ္းေ၀ တစ္ေယာက္ သူခ်စ္သူေလးရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေတြးရင္းေျခဦးတည့္ရာ ကို ေလွ်ာက္သြားေလသတည္း။။..... ဆက္ရန္ရိွသည္...။

၀ါသနာ ပါရင္ေျဖၾကည့္ရေအာင္...

၀ါသနာပါရင္ ၾကံဳတုန္းေလး ဥာဏ္စမ္း ပေဟဠိ ေလး ေျဖသြား ၾကည့္ရေအာင္.... အေျဖမွန္ရျပီဆိုတာနဲ႕ comments ထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ cbox ထဲမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေရးခဲ့နိုင္ပါတယ္...။

ျဖစ္စဥ္ (၁)။ ။တစ္ခါတုန္းက ဗာရာဏသီျမိဳ႕ မွာ အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့ အဘုိးၾကီးတစ္ေယာက္ရိွသတဲ့။ သူရဲ႕နာမည္ က ဦးဒီပါ တဲ့။သူေဌးၾကီးက လူတုိင္း ကို ကူညီတတ္ေပမဲ့ အလုပ္လုပ္ရာတြင္ ျပတ္သားလွေပသည္။ဦးဒီပါ က အရမ္းခ်မ္းသာေတာ့ သူ႕ အိမ္ လုံျခံဳ စိတ္ခ်ရဖို႕အတြက္ ညေစာင့္ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို ခန္႕အပ္ထားလိုက္တယ္တဲ့။ သူ႕နာမည္က ဦးေသာ္က တဲ့။ သူေဌးၾကီး ဦးဒီပါ ကလည္း တစ္ေယာက္တည္းဆို ေတာ့ ပ်င္းတဲ့ အခါ ဦးေသာ္က နဲ႕စကားစျမည္ ေျပာ ေလ့ရိွတယ္။ဒီလိုနဲ႕ အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့ သူေဌးၾကီး နဲ႕ ဦးေသာ္က တို႕ က တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ရင္းႏီွးမႈေတြ တိုး လာခဲ့ၾကတယ္။တစ္ေန႕မွာ သူေဌးၾကီး က ဦးေသာ္က ကို "မနက္ျဖန္ ငါ ခရီးသြား စရာ ရိွတယ္ လို႕" ေျပာ လိုက္သတဲ့။ဦးေသာ္က က "သူေဌးၾကီး ဘာနဲ႕ သြားမွာ လဲ "လို႕ေမးလိုက္ပါတယ္။သူေဌးၾကီးက "မနက္ျဖန္ ငါ ေရေၾကာင္း ခရီး နဲ႕ သြား မယ္ "လို႕ ျပန္ေျပာ လိုက္တယ္။ အဒီ ည မွာ ပဲ ဦး ေသာ္က က " ေရေၾကာင္းခရီးမွာ သူေဌးၾကီး ဦးဒီပါ ေလွ ေမွာက္ျပီးေတာ့ ေသတယ္လို႕"အိပ္မက္ မက္တယ္တဲ့။ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ မွာ ဦးေသာ္က က ကဗ်ာကယာ နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ အိပ္မက္ အေၾကာင္းကို သူုေဌးၾကၤီး ကို သြားေျပာ လိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီခ်ိန္မွာပဲ သူေဌးၾကီး ဦးဒီပါ ဟာ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ျပီး ဦးေသာ္က ကို အလုပ္ကေန ခ်က္ခ်င္း ထုတ္ျပစ္လိုက္ပါတယ္။သူေဌး ၾကီး ဦးဒီပါလည္း ခရီး ထြက္သြားပါတယ္။ေရေၾကာင္း ခရီးမွာ လည္း ေလွေမွာက္ျပီး သူေဌးၾကီး လည္း ေသဆုံးသြားပါတယ္...။

ေမးခြန္း ။ ။သူေဌးၾကီး ဦးဒီပါက ဦးေသာ္က ကို ဘာေၾကာင့္ အလုပ္ကေနထုတ္ျပစ္လိုက္ တာလဲ? ။

အလြမ္းမ်ား....

ေၾသာ္.... ဘ၀မွာ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုသာ ျဖစ္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္...
ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ...။ ေၾသာ္.... ဘ၀မွာ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကိုသာ ျဖစ္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္... ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္မလဲ...။ လူတိုင္းမွာ အမွတ္တရေလးေတြ ရိွသလို ကြ်န္ေတာ္မွာလည္း အမွတ္တရေလးေတြ ရိွပါတယ္။လူရယ္လို႕ ျဖစ္လာရင္ ၀မ္းနည္းတာေတြ၊၀မ္းသာေတြ၊ရယ္တာေတြ ၊ငိုတာေတြ၊လြမ္းတာေတြ၊ေဆြးတာေတြ၊ခ်စ္တာေတြ၊မုန္းတာေတြ နဲ႕ မလဲြမေတြ ၾကံဳ ၾကရမွာပါ.။ေတြ႕ဆုံၾကဴံကြဲ ဓမၼတာပဲေလ။ တို႕တေတြက ကံဇာတ္ဆရာ အလိုက် ကျပ သရုပ္ေဆာင္ေနက်ရတ့ဲ စင္တင္ဇာတ္လိုက္ေတြ မဟုတ္လား။ ကံတရားကဆုံေတြ႕ခိုင္းေတာ့လည္း တုိ႕တေတြ ဆုံေတြ႕ ၾကရတာပဲ။ ကံတရားက လမ္းခဲြခိုင္းေတာ့လည္း တုိ႕တေတြ လမ္းခြဲ ၾကရတာပဲေလ။ေလာကမွာ ကိုယ္ပိုင္တာ ဘာမွ မရိွဘူး။ ဒါေပမဲ့ ရသေလး ေတြေတာ့ခံစားၾကရမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ ခံစားရတာေတြက ေတာ့ "အလြမ္း" ေတြပါ။ တကယ္ေတာ့ တို႕တေတြက ထာ၀ရ ခရီးသည္ေတြပါ။ ကံဇာတ္ဆရာက ေစညႊန္းတဲ့ ခရီးကို ပဲ ေလွ်ာက္ၾကရမွာပါ။ ငွက္ေတြက ပ်ံသန္းရင္း နဲ႔ ပဲ ဘ၀ကို အဆုံးသတ္ၾကရတယ္တဲ့။ တို႕တေတြ လည္း ဘ၀ခရီးနွင္ရင္း နဲ႕ ပဲ အဆုံးသတ္ၾကရမွာပါ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ လည္း ေလ " ေဇာ္၀င္းထြဋ္" ရဲ႕ ***** ကိုယ္ပ်ံသန္းရင္း......ကုိယ္ပ်ံသန္းရင္း........ကိုယ့္အိမ္သို႕ တစ္ေခါက္ျပန္ဖို႕.....******* " ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို ပဲ ဆိုလိုက္ ေတာ့ မယ္...။

စတုတၴအၾကိမ္ေျမာက္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္

ဒီကဗ်ာေလးကုိ ကြ်န္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေမာင္ေအးခ်မ္းေရးထားတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္လို႕ က်ြန္ေတာ့္
ဘေလာ့မွာ တင္ထားတာပါ...။

ပထမအၾကိမ္…
ဖတ္တယ္…
က်က္တယ္…
မွတ္တယ္. . . ။ မရ ။
ဒုတိယအၾကိမ္…
ဖတ္တယ္…
က်က္တယ္…
မွတ္တယ္. . . ။ မရ ။
တတိယအၾကိမ္…
ဖတ္တယ္…
က်က္တယ္…
မွတ္တယ္. . . ။ မရ ။
အာ…ၾကာပါတယ္ . . .
ေဖာက္တယ္(အရက္)
ေသာက္တယ္…
ေမွာက္တယ္ကြာ. . .အဲဒါပဲေကာင္းတယ္။

ခ်စ္သူဒိုင္ယာေလာ့ခ္

ခ်စ္သူေရ…
ကို႔ကို႔ ….ကိို ခ်စ္လားဟင္
ခ်စ္တာေပါ့ ကိုကိုရယ္ ။
ဘယ္ေလာက္ႀကီး ခ်စ္သလဲ
မိုးေလာက္ၾကီးခ်စ္ပါတယ္ ။
ဘယ္ထဲက ခ်စ္တာလဲ
ႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္ပါတယ္ ။
ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာခ်စ္မွာလဲဲ
ကမာၻတည္သ၍ ခ်စ္ပါ့မယ္ ။
ကိုကို …ဘယ္သြားသြားလိုက္မွာလား
လိုက္မွာေပါ့ ။
နတ္ျပည္သြားရင္ေကာ . . .
လိုက္မွာေပါ့ ။
ငရဲျပည္သြားရင္ ေကာ . . .
လုိက္မွာပဲ ။
ၿမိဳ႔ ထဲက အႏွိပ္ခန္းေတြ သြားရင္ေကာ
သြားရဲသြားၾကည့္. . . . အေၾကာင္းသိရမယ္ ။

လြမ္းခန္းေရာက္မွငိုမေနနဲ႔

တို႕သတၱ၀ါအားလုံးဟာ
ကံဇာတ္ဆရာအလိုက်အတိုင္း
ကျပသရုပ္ေဆာင္က်ရတဲ့
သံတရာဇာတ္စင္ေပၚက
စင္တင္ဇာတ္လိုက္ေတြမဟုုတ္လား။
ကံကဆုံေတြ႕ခုိင္းေတာ့လည္း
တို႕တစ္ေတြ ဆုံေတြ႕ၾကရတာေပါ့။
ကံကလမ္းခဲြခိုင္းေတာ့လည္း
တို႕တစ္ေတြ လမ္းခဲြၾကရတာေပါ့။
ဆုံေတြ႕ခိုက္မွာ ပုံမေမ့လိုက္ပါနဲ႕လား။

အရွင္ဆႏၵဓိက(ေရႊပါရမီေတာရ)